RAAF
Tina Maerevoet
Ik ben Mercia. Ik ben eens bijna dood gegaan.
Dat is niet helemaal de waarheid. Maar voor mij klopt het wel.
Ik kan heel goed vogels vouwen.
Ik ben Boris. Ik kan maar weinig slapen.
Ik heb eens gelogen. Toen was ik pas 8, dus dat telt niet.
Nu zwijg ik soms. Dat is niet liegen.
Dan is er nog Ferre. Hij heeft altijd gelijk.
Wij zijn de Verenbrigade. Wij gaan iets doen wat eigenlijk niet mag.
Mercia woont op camping ‘Vogelendans’. Op een dag ontmoet zij Boris. Boris heeft een erge ziekte. Aangezien Mercia vaak alleen is en een vriend wil, betrekt zij Boris (vanaf dan haar beste vriend!) direct bij haar plannen. Ze heeft namelijk aan het onthaal gehoord dat een deel van de camping zou verdwijnen. Dat wil zij niet.
Samen met Boris zal ze er alles aan doen om dit tegen te houden.
Het wordt een soort game met verschillende levels. Tussen hun fantasie en de werkelijkheid loopt maar een dunne lijn.
Maar wat als Boris al meer weet over deze plannen…?
tekst en spel Tina Maerevoet en Pieter-Jan De Wyngaert, coach Gregory Caers
