Jean Blaute en Jan De Smet brengen op 15 november samen met de vier prachtige vrouwenstemmen van Maaike Cafmeyer, Ineke Nijssen, Fay Lovsky en Nele Paelinck de immense liederenschat van Drs.P (Heinz Polzer 1919-2015) terug onder de aandacht.

Naar aanleiding van dit concert konden wij Jan De Smet strikken voor een interview over Drs. P.

Jij was een vriend des huizes van de helaas overleden doctorandus. Hoe is jullie vriendschap tot stand gekomen?

Via mijn leraar Nederlands in Sint Lucas in Brussel, maakte ik (in 1970 reeds) kennis met het werk van Drs.P. Via Jean Blaute, die vrij veel met Drs.P had gewerkt in het Gentse Arca theater, heb ik De Drs. uitgenodigd op onze allereerste concerten in de Kleine Komedie in Amsterdam. Om de twee jaar speelden we daar wel een nieuwe voorstelling en Heinz kwam altijd kijken en amuseerde zich geweldig. Daaruit is ook een lange en drukke schriftelijke correspondentie ontstaan. Toen Heinz slechter te been werd en niet meer naar de voorstellingen kon komen, besloot ik hem minstens één keer per jaar te bezoeken. Dat was meestal rond zijn verjaardag op 24 augustus. Die ontmoetingen vonden steevast plaats in de Patio van het Pulitzer Hotel. Hij woonde daar in de buurt en had er een eigen stoel met een koperen plaatje met als opschrift ‘zitplaats privé van Drs.P.’.

Jij was zelfs lid van het zogenaamde ‘Vitamine P-Comité’. Wat hield dat lidmaatschap juist in? 

Toen Heinz Herman Polzer  in 2013 opgenomen werd in ‘de Flesseman’ , een zorgcentrum voor ouderen in het centrum van Amsterdam, werd meteen het Vitamine P-Comité opgericht, met als enig doel om de laatste jaren van de Drs. zo aangenaam mogelijk te maken. Er werd een bezoekersbeurtrol opgesteld, zodat de toen 94-jarige taalvirtuoos geen dag zonder bezoek zou zitten. Het comité bestond natuurlijk vooral uit zijn Amsterdamse vrienden, maar toch heb ik tijdens mijn bezoeken zelf nog meerdere keren kunnen genieten van de barokke taal die hij nog steeds onder de knie had. Het duurde iets langer voor hij op volle kracht kwam, maar na een tijdje rolden de volzinnen als vanouds rechtstreeks uit zijn hersenpan. De laatste keer, enkele weken voor zijn overlijden, heb ik voor Heinz (en een tiental comitéleden) nog een soloconcert gespeeld en hem een vol uur van zijn eigen repertoire laten genieten. De flarden van herkenning en de pretlichtjes in zijn ogen waren een onbetaalbaar cadeau!

Een kleine anekdote: een jaar na zijn opname kwam ook Adele Bloemendaal, grote vriendin en goeie collega van Heinz, in de Flesseman wonen... Toen Heinz haar een bezoek wou brengen werd hij de deur gewezen met een fel: "Scheer Je Weg..." Adele had haar ouwe maat jammer genoeg niet herkend... 


"Drs.P is één van de moeilijkste artiesten om niet te imiteren. Door te kiezen voor vrouwenstemmen omzeilen we op die manier alvast één heikel punt."

Waarom moesten het vier vrouwenstemmen zijn om het oeuvre van Drs P. terug tot leven te zingen?

Drs.P is één van de moeilijkste artiesten om NIET te imiteren! Door te kiezen voor vrouwenstemmen omzeilen we op die manier alvast één heikel punt. En er zijn ook nogal wat mensen die een hekel hebben aan zijn rasperige stemgeluid waardoor de virtuoze taalvaardigheid en de vele interessante composities aan hun oren jammer genoeg voorbijgaan... Datzelfde materiaal gebracht door vier generaties vrouwen voegt een totaal nieuwe dimensie toe aan 's mans oeuvre. Eén voorbeeld: ‘Een mooie dag’, het verslag van een turbulente busreis naar landelijk vertier krijgt, bezongen door het vrouwenkwartet, een totaal andere, ja zelfs visuele, invulling dan het door Drs.P zelf gezongen origineel. 

Hoewel Drs P. vrijwel zijn hele leven in Nederland heeft gewoond en een virtuoos was met de Nederlandse taal, heeft Polzer altijd zijn Zwitserse nationaliteit aangehouden. Waarom was hij liever Zwitser?

Hij heeft daar nooit een ware of doorslaggevende reden voor opgegeven, maar vond het op vele manieren handig, vooral omdat hij op die manier nooit gevraagd werd om ‘te gaan stemmen’. 

Zijn er ergens foto’s te vinden van Drs. P waar hij geen pak met das draagt en geen sigaar rookt?

Die zijn er! Maar wel op zeer jonge leeftijd: kinder- en jeugdfoto's en die vind je, naast talloze andere parafernalia in het zopas verschenen Eerste jaar- en bewaarboek van Drs.P’. En het goede nieuws is dat het boek zelfs te koop is na de voorstelling van Soirée Décolletée ! 

DELEN VIA