In Wachten op Do Groot zullen de twee virtuozen ons op een melomane reis gidsen richting de oorsprong, zeg maar de ‘Big Bang’ van de muziek, de noot waarmee het allemaal begon, ‘Do Groot’.

Het gebeurde in 1983 dat Peter Hens De Frivole Framboos van de struik des levens wist te plukken. In 2001 voegde Bart Van Caenegem zich bij hem om deze smakelijke vrucht verder tot grote bloei te brengen. Inmiddels is hun beproefde recept, opgebouwd rond cello, piano en zang, een succesverhaal in theaters doorheen heel Europa. Het is in velerlei talen te beluisteren, zodat wij ons vrolijk in de handen mogen wrijven dat de beide mannen straks weer in hun moerstaal een gloednieuwe voorstelling brengen. 
In Wachten op Do Groot zullen musicologische verbanden tussen stijlen en ritmes à volonté worden ontbloot. Het Vlaamse levenslied gaat aan de wals met de Beethovense romantiek, en de barokke Bach barst voor de gelegenheid uit in levenslustig charmegezang. De Frivole Framboos zet de tijd op zijn kop en vraagt zich af of Stromae Mozart zou hebben geïnspireerd? Zou James Last van invloed zijn geweest op Wagner? En hoe zouden Bach en Beethoven hebben geklonken mocht Wagner eerder geleefd hebben?