‘Nomadland’ is een magnifieke en belang­wekkende roadtrip doorheen arm Amerika;

Yep, die Oscars zijn gerechtvaardigd.

Wat u krijgt, is een magnifieke en belang­wekkende roadtrip doorheen arm Amerika, maar let op: langzaam maar zeker begint de film zich toe te spitsen op het ­gevoelsleven van Fern (de prachtige Frances McDormand), een dame die zich sinds de dood van haar man en sinds de sluiting van de gipsplaat­fabriek in haar stadje on the road bevindt. In welke van de vijf fasen van het rouwproces Fern ook ronddoolt, ze lijkt er niet uit te kunnen raken, en misschien wíl ze ook niet echt weg uit dat vreemde mentale nomaden­land tussen verdriet en aanvaarding.

In een ontroerende scène wijst Bob, een oude man met veel wijsheid in zijn sneeuwwitte baard, haar erop dat ze niet de enige is: ‘Veel mensen bezitten niets, behalve het verlies dat ze meeslepen.’ En dat is oké, zolang je maar een reden hebt om de dag door te komen. Tot de dag komt dat je, wie het ook is die je mist, elkaar weerziet.

Uit HUMO