Gert en Jo Jochems schudden hun broederschap van zich af en worden eindelijk man en vrouw. Ze spelen een stuk over het afscheid van de kindertijd, over het loslaten van een leven, over oud zijn en onvolwassen, over in de verte kijken en kwaad zijn op de wereld, over het gevoel een aangespoelde walvis te zijn.

De lucht is donker en paars. Gertrude en Johan, al 40 jaar man en vrouw en kinderloos, rollen met een omgebouwde theaterwagen over verlaten wegen op zoek naar een jong publiek. 
Veertig jaar lang al brengen ze de grootste kinderverhalen tot leven met eigengemaakte poppen, kostuums, decors en muziek. Maar vanavond stranden ze aan het einde van de horizon en geven hun zoektocht op.
Er zijn geen kinderen meer en geen verbeelding. Alleen nog zwarte gedachten in maatkostuum.
Voor de allerlaatste keer spelen ze hun rijk gevulde repertoire voor een lege zanderige vlakte aan de rand van een ravijn en herbeleven alles wat ze achter moeten laten. En dan duwen ze alles naar beneden.
Een blijverdrietige reis doorheen de geschiedenis van het jeugdtheater en een ode aan de speelsheid.

spel 
Jo Jochems
Gert Jochems

coaching
Jan Bijvoet
Marc Maillard
tekst
Frank Adam
 

www.froefroe.be